Archiwa tagu: sentencje

„Słownik komunałów” Gustawa Flauberta

Wydaje się, że naprawdę dobra literatura musi zawierać w sobie nowatorską opowieść psychologiczno-obyczajową oraz warstwę niezałszowanych, ponadczowych refleksji natury ogólnoludzkiej – najlepiej gdy mamy ją również w formie aforyzmów wplecionych w dzieło. Niewiele jest takich powieści, ale jeśli już powstawały mówiło się, że są epokowe. Czasami dopiero po latach owa epokowość zostawała odkrywana. Bliska tego ideału literackiego jest jedna z moich najbardziej ulubionych powieści – „Pani Bovary” (1857) Gustawa Flauberta.

Flaubert napisał też m.in. „Dziennik komunałów” (wyd. 1911; z notatek zebranych w latach 1870-80), z podtytułem „Rejestr myśli wytwornych”, jednak tu zamiast ponadczasowych refleksji ogólnoludzkich znajdujemy „prześmiewczy i ironiczny zbiór obiegowych powiedzeń na różnorodne okazje” (cytat z okładki książki wydanej w Wydawnictwie „Fundacja Brulionu”, 1992-1993). Aby w pełni zrozumieć niektóre z nich trzeba dobrze znać historię i realia Francji tamtych czasów, a cześć jest zrozumiała bez takiego przygotowania. Wybrałam tu kilka „komunałów” z fragmentów znalezionych w sieci, cała książka liczy 147 stron. Niektóre aktualne nawet dziś. Pewne stereotypy i zjawiska codzienności pozostają niezmienne.

„Wszystko, co należy mówić w towarzystwie, aby być człowiekiem przyzwoitym i sympatycznym”. (cyt. Flaubert)

Alabaster – Służy do przedstawiania najpiękniejszych części ciała kobiecego.
Alkoholizm – Źródło wszystkich bolączek współczesnych.
Anatema Watykanu – Wyśmiewać.
Angielki – Dziwić się, że mają ładne dzieci.
Apatia– Ogarnia w krajach gorących.
Ateista – Naród złożony z ateistów nie mógłby się ostać.
Balony – Skończy się na tym, że przy ich pomocy polecą na Księżyc.
Biblia – Najstarsza książka świata.
Bielizna – Zawsze niedobrze pokazywać za wiele (za mało).
Błąd – To więcej niż zbrodnia, to błąd (Talleyrand). Nie dostaniecie już do nich okazji (Thiers). Obie te frazy wymawiać z uczuciem.
Ból – Zawsze dobroczynny w skutkach.
Budżet – Wiecznie niezrównoważony.
Charakter pisma – Nieczytelny: świadectwo uczoności, dowodem recepty lekarskie.
Choroba morska – By na nią nie cierpieć, dość myśleć o czym innym.
Ciało – Wiedząc, jak zbudowane jest nasze ciało, nie ośmielilibyśmy się uczynić żadnego ruchu.
Cenzura – Co tu gadać, pożyteczna!
Dagerotyp – Zastąpi malarstwo.
Deputowany – Być nim – szczyt chwały. Miotać gromy przeciw Izbie Deputowanych. Zbyt wielu jest w Izbie gadułów. Nic nie robią.
Descartes – Cogito ergo sum.
Diamenty – Skończy się na tym, że będą je fabrykować. I pomyśleć, że to nic innego, jak węgiel! Gdybyśmy tak znaleźli diament w postaci naturalnej – nie schylilibyśmy się nawet!
Drogi żelazne – Zachwycać się ich wynalezieniem i mówić: Ja, drogi panie, byłem dziś rano we własnej osobie w X, wszystko tam załatwiłem, wsiadłem w pociąg i wróciłem na dziesiątą.
Druk – Cudowny wynalazek. Przyczynił więcej zła, niż pożytku.
Dworce – Zachwycać się, wskazując jako na wzór architektury.
Dyletant – Zamożny jegomość z abonamentem do Opery.
Dzieci – Przy gościach przejawiać liryczną czułość.
Dziobaty – Wszystkie kobiety dziobate – chutliwe.
Eklektyzm – Potępiać jako filozofię niemoralną.
Ogier – Przy pannach mówić: ogromny koń lub podobnie.
Oryginalność – Ośmieszać wszystko, co oryginalne, nienawidzić, wyszydzać i tępić jak się da.
Optymista – Tyleż, co imbecyl.
Powieści – Demoralizują masy. Są powieści, pisane szpicem skalpela i są takie, co ważą się na czubku igły.
Poeta – Elegancki synonim marzyciela i wałkonia.
Poezja – Niepotrzebna, wyszła z mody.
Rtęć – Zabija chorobę wraz z chorym.
Ropucha – Mylić z żabą. Wydziela jad niezwykłej siły. Żyje wśród kamieni.
Tytoń – Przyczyna wszystkich chorób mózgu i mlecza pacierzowego.
Żaba – Samica ropuchy.

Autor: Gustaw Flaubert, tłumaczył z francuskiego Jerzy Gondowicz.
Większy wybór komunałów >>
„Słownik komunałów” w języku angielskim >>

Słownik komunałów

Jedna z francuskich okładek „Słownika komunałów” / źródło

Pani Bovary

Okładka jednego z dawnych francuskich wydań „Pani Bovary”

Reklamy

Ogień życia

„Lep­szy mały ogień, który nas og­rze­wa, niż wiel­ki, który może nas spalić.”

Thomas Fuller

Ciepło, ogień i małe ludziki… Całkiem udany pomysł graficzny i fabularny. Plus muzyka.

Muzyka: Armin van Buuren – Orbion (Fan Video), 2013

Korzenie i skrzydła życia

Z pierwszym dniem Nowego Roku rozpoczęło się u mnie przeziębienie, już w Sylwestra były symptomy, a więc nowe wpisy, powiązane z Nowym Rokiem chyba jeszcze, pojawią się z małym opóźnieniem. A dziś, jako namiastka wpisu, coś takiego… Najpierw tłumaczenie tekstu z obrazka:

„Są dwa podarunki jakie powinniśmy dać naszym dzieciom: jednym są korzenie, drugim –  skrzydła.”

Samotny ptak na samotnym ogołoconym z liści drzewie, a jakże anty-samotnościowe przesłanie.

korzenie-i-skrzydla
źródło grafiki

Jesienne cytaty – przemijanie

„Bije zegar godziny, my wtedy mówimy,
jak ten czas szybko mija, a to my mijamy”.
Stanisław Jachowicz (1796-1857)

„Gdyby śmierci nie było nikt z nas by już nie żył.
Przemijamy jak wszystko, by w ten sposób przetrwać.”
Jan Twardowski (1915-2006)

„Istota wspomnień polega na tym, że nic nie przemija.”
Elias Canetti (1905-1994)

cytat z Jachowicza, koło z liści

cytat z Twardowskiego, kartka w liściach

cytat z Canetti'ego, liście klonu na gałęzi

Od siebie dodam to, co napisałam w jednym z komentarzy:
„Śmierć wyznacza granice, tworzy definicję życia.”

Miłość i śmierć – cytaty

„Tak wiele rzeczy musi się wydarzyć, aby doszło do spotkania dwojga ludzi.”

/There are so many things that have to happen for two people to meet./

„Jakaś liczba jest ukryta w każdym akcie życia, w każdym aspekcie wszechświata. Fraktale, materia – liczba krzyczy, aby coś nam powiedzieć… Liczby są drzwiami do zrozumienia tajemnicy większej od nas.”

/There is a number hidden in every act of life, in every aspect of the universe. Fractals, matter– there is a number screaming to tell us something… Numbers are a door to understanding a mystery that is bigger than us./

„Ile żyć przeżyliśmy? Ile razy umarliśmy? Podobno w chwili śmierci tracimy 21 gramów naszej wagi. Każdy. Co zmieści się w 21 gramach? Co tracimy? A kiedy tracimy 21 gramów? Co tracimy razem z nimi? Co zyskujemy? Co zyskujemy? 21 gramów. Tyle waży garść dwugroszówek, tyle waży koliber. Cukierek. Ile waży 21 gramów?”

/How many lives do we live? How many times do we die? They say we all lose 21 grams… at the exact moment of our death. Everyone. And how much fits into 21 grams? How much is lost? When do we lose 21 grams? How much goes with them? How much is gained? How much is gained? Twentyone grams. The weight of a stack of five nickels. The weight of a hummingbird. A chocolate bar. How much did 21 grams weigh?/

— cytaty z  filmu „21 gramów” (2004), mówi Sean Pean

„W chwi­li, gdy poczu­jesz w ser­cu miłość i doświad­czysz jej głębi, od­kry­jesz, że dla ciebie świat nie jest już ta­ki sam, ja­ki był do tej pory.”

„Człowiek, który wie, że milczy, który wie, że kocha, nie wie, ani co to jest milczenie, ani co to jest miłość.”

„Tylko fragmentarycznie znamy tę niezwykłą rzecz zwaną życiem (…) Znasz reakcję na miłość, ale reakcja nie jest miłością. Na tej samej zasadzie, nie wiesz czym jest śmierć. Znasz tylko reakcje na śmierć, a pełną głębię i znaczenie śmierci odkryjesz dopiero, gdy wszelkie reakcje ustaną.”

– Jiddu Krishnamurti (1895–1986), hinduski filozof

John Atkinson Grimshaw, jesienny park

John Atkinson Grimshaw – „Stapleton Park Near Pontefract”

Myśli krótkie, wiosenne

Moje zdania-myśli, które na przestrzeni kilku tygodni umieściłam w pewnym serwisie z cytatami (pierwsza napisana 7 marca, ostatnia 6 maja).

***
Praw­dzi­wa miłość jest tyl­ko jed­na w życiu.

Od­po­wie­dzial­ność jest ważniej­sza od miłości. Także od miłości własnej.

Nic nie roz­wiąże prob­le­mu prze­mocy na tym świecie.

Smut­ni są solą tej ziemi.

Żad­ne­go ce­lu. Cza­sami sa­mo trwa­nie na­biera sen­su. Gorzej, gdy chodzi wyłącznie o przetrwanie.

Boję się, że za bar­dzo przyz­wyczaję się do te­go dziw­ne­go świata. Trud­no będzie odejść.

Nicze­go nie ma­my dopóki Ko­goś nie mamy.

Człowie­czeństwo ja­ko pos­kro­miona zwierzęcość, czy­li niebyt.

Słod­ki maj. Gorzka po­goda na miłość.

Gdy się wypłacze wszys­tkie łzy, uchodzi życie.

Beczka so­li, a cza­sem beczka łez.

Głębo­kie uczu­cia wy­rażamy prosto.

Autor: Dariusz Twardoch (2004)

Autor: Dariusz Twardoch (2004) – Foto: galeriatwardocha.pl

Cytaty o miłości

Albert Einstein

Miłość niesie ze sobą wielkie szczęście, o wiele większe od bólu, który przynosi tęsknota.

Antoine de Saint-Exupéry — „Mały Książę” 

Gdy ktoś kocha różę, której jedyny okaz znajduje się na jednej z milionów gwiazd, wystarczy mu na nie spojrzeć, aby być szczęśliwym. Mówi sobie: „Na którejś z nich jest moja róża…”.

Antoine de Saint-Exupéry

Prawdziwa miłość nie wyczerpuje się nigdy. Im więcej dajesz, tym więcej ci jej zostanie.

czerwona róża w szklanej kuli

Paulo Coelho — „Alchemik”

Kocha się za nic. Nie istnieje żaden powód do miłości.

Paulo Coelho — „Czarownica z Portobello”

[…] ale prawdziwa miłość przetrwa każdą rozłąkę.

Bądź dobry

Bądź dobry – każdy, kogo spotkasz, prowadzi ciężki bój.

/John Watson/

Jeden z najważniejszych cytatów. Przypomniał się niedawno po kilku-kilkunastu latach.

Izaak Lewitan - "Krajobraz jesienny" (1880)

Izaak Lewitan – „Krajobraz jesienny” (1880)

Camus i zaraza

„Wolność to nic więcej, niż szansa na bycie lepszym.”

(Albert Camus)

Camus, poza wszystkim innym, jest autorem wielu chwytliwych i zwykle naprawdę mądrych „złotych myśli”. A co do powyższej, cóż znaczy „bycie lepszym”?

***
Kilka z myśli Alberta Camus:

„Być wolnym, to móc nie kłamać.”

„Nie wolno być po stronie zarazy.”

„Jestem w ciemności i próbuję widzieć jasno.”

„Aby istnieć, człowiek musi się buntować.”

„Zło na świecie płynie niemal zawsze z niewiedzy.”

„Prawdziwą namiętnością XX wieku jest niewola.”

„Piękno, które pomaga żyć, pomaga również umierać.”

„Śmierć nadaje kształt miłości, jak nadaje go życiu – przekształcając ją w los.”

„Miłość bowiem żąda odrobiny przyszłości.”

„Człowiek to jest idea i idea mizerna od chwili, kiedy odwraca się od miłości.”

„Cechą egzystencji ludzkiej jest troska, musi on wciąż bronić się przed światem i przed własnymi myślami.”

„Wielkość człowieka polega na jego postanowieniu, by być silniejszym niż warunki czasu i życia.”

„Trzeba ratować człowieka. Trzeba go wyzwolić ze wszelkiego niewolnictwa i umożliwić mu szczęśliwe przeżycia niewielu lat życia.”

„Ale zawsze nadchodzi godzina w historii, kiedy ten, co ośmiela się powiedzieć, że dwa i dwa to cztery, jest karany śmiercią.”

„Honor świata żyje dla mnie w uciskanych, nie zaś w możnych – w nich jest tylko hańba.”

„Nie ma wolności dla człowieka, jak długo nie pokonał on strachu przed śmiercią.”

„Zawsze są powody do zabicia człowieka. Nie sposób za to udowodnić, że powinien żyć.”

„Ludzie sądzą, że zrobili dość nie zabijając nikogo. W rzeczywistości żaden człowiek nie może umierać w spokoju jeśli nie zrobił wszystkiego co trzeba, aby inni żyli.”

„Trzeba tylko iść naprzód, w ciemnościach trochę na oślep i próbować czynić dobrze. Jeśli zaś idzie o resztę, trwać i zdać się na Boga.”

***
Jak się mają przedwojenno-powojenne idee egzystencjalistów (również tych z lewicowego nurtu) do dzisiejszego liberalnego piekła?

W niektórych miastach wystawy anty-aborcyjne musi ochraniać policja. Przed ludźmi.

Zabija się w imię „wolności” innych ludzi. W obecnych czasach walką o wolność tłumaczy się najbardziej odrażające działania.

Prawda

„Najniebezpieczniejsze kłamstwa to prawdy nieco zniekształcone.”
(Georg Christoph Lichtenberg)

Zaglądam na przeróżne blogi w poszukiwaniu prawdy. Takiej zwykłej, ludzkiej, życiowej… Muszę mieć jakiś niedobór tego składnika. Ludzie jednak często podkłamują sobie trochę, bo jakże by inaczej… Albo sami prawdy nie znają.

Gdy piszę tu jakiś tekst, staram się, by był jak najbardziej prawdziwy. Oczywiście nie zawsze mi to wychodzi. Czasem jednak jestem zmuszona coś zafałszować-zakodować, ale nie kłamię wtedy bynajmniej.

The Cure „Play For Today” (1980)