Archiwa miesięczne: Wrzesień 2015

Woda na Marsie

„NASA potwierdza dowody na wodę płynącą na Marsie”
(„NASA Confirms Evidence That Liquid Water Flows on Today’s Mars”)

Woda na Marsie, niebo w gębie.

kanevsky-chukovsky

Autor: Aminadav Kanevskij – Pocztówka z ilustracją do książki Kornela Czukowskiego „Myjdodziur”, 1963, Soviet Artist Publ. / źródło: Etsy

Ilustracje z całej książki pod tym linkiem >>
Film rysunkowy na podstawie książki (rosyjski) z 1954 >>

Bergman i groza

Przygotowuję parę nowych, większych wpisów, a na razie fotografia, z mojego Facebooka…

Poza tym nie wiem, jak rozdzielić Facebooka od bloga, czy raczej jak to połączyć permanentnie? Nie mam pewności, czy „implanty” z Facebooka ładują się każdemu na tej stronie. Są tu chyba czasami problemy.

Mechanizm z Antykithiry – zbudowany z Lego

Rekonstrukcja starożytnego mechanizmu datowanego na lata 150-100 p.n.e., przyrządu do obliczania pozycji ciał niebieskich. W pełni funkcjonalna, zbudowana z elementów Lego.


https://pl.wikipedia.org/wiki/Mechanizm_z_Antykithiry
http://acarol.woz.org/antikythera_mechanism.html

Rzeczywistość jako zasada wzajemności

Cytat z pewnego wpisu na blogu Signe: „Chińczycy postrzegają rzeczywistość jako nieskończoną sieć wzajemnie przeplatających się strumieni energii, w której chwilowe krzyżowanie się przepływów reprezentują wydarzenia rozgrywające się w czasie i przestrzeni.”

Wyobraziłam sobie te strumienie energii jako zielone ciągi z znaków (jak w filmie Matrix).

To nawet chyba nie ma związku, ale ładnie wygląda… 😉

śnienie świata

można to znaleźć w psychologii jungowskiej, w psychologii procesu, we współczesnej fizyce, w literaturze mistycznej, w poezji.

odnosi się do wszystkiego.

śnienie i rzeczywistość, rozmaite stany świadomości,  też obecne są w ten sposób  równocześnie, w każdej chwili.

teraz znajduję to w podręczniku do tradycyjnej medycyny chińskiej:

Chińczycy postrzegają rzeczywistość jako nieskończoną sieć wzajemnie przeplatających się strumieni energii, w której chwilowe krzyżowanie się przepływów reprezentują wydarzenia rozgrywające się w czasie i przestrzeni.

Wszystkie obszary tej sieci postrzegane są jako połączone i współzależne – każdy obszar egzystuje i ma znaczenie wyłącznie w kontekście całości. Ta zasada wzajemnego warunkowania i zależności jest niezmienna, natomiast poszczególne rodzaje związków pomiędzy składowymi elementami są przedmiotem ciągłych przemian. Cały układ znajduje się w ciągłym ruchu i podlega nieustannym przekształceniom. Wewnątrz tej rozległej sieci – tego wielkiego wzorca – możliwe jest wyodrębnienie drugorzędnych wzorców, które mogą odzwierciedlać cały Wszechświat (…).

Jeśli uda się nam głęboko wniknąć w te…

View original post 105 słów więcej

Sens błota w „Czwórce” Chełmońskiego

„Na koniec warto przytoczyć wypowiedź Władysława Ślewińskiego o Czwórce zanotowaną przez jego siostrzeńca: To jest najlepszy obraz Chełmońskiego, a na tym obrazie najlepsze są nie konie, nie szlagon i bryka, ale… błoto, błoto, żywioł, walka z żywiołem (Maciej Fijałkowski, Uśmiechy lat minionych, Katowice 1962, s. 102) oprac. Wacława Milewska”

„Czwórka Józefa Chełmońskiego jest najbardziej znanym i najczęściej przywoływanym przykładem szczytowych osiągnięć naturalizmu w malarstwie polskim. To wielkoformatowe płótno, mierzące ponad sześć i pół metra długości ukazuje pędzący wprost na widza zaprzęg czterech koni, powożony z fantazją przez ukraińskiego chłopa. Zwierzęta – pociągowe mierzyny o zwięzłych cielskach – odmalowane w naturalnej wielkości, ujęte w szaleńczym galopie, zdają się rozsadzać powierzchnię obrazu, powodując złudzenie niepowstrzymanego, ciągle trwającego ruchu. Ligocki trafnie określił ten efekt ściśle filmowym wyreżyserowaniem motywu (Ligocki 1983, s. 30). Podjął sugestię Ligockiego MIeczysław Porębski pisząc, że dziełem tym Chełmoński wyznaczył pewną granicę, poza którą malarstwo szukające «życia» w całej jego pełni – w ruchu, dzianiu się, atmosferze – dalej już chyba pójśc nie byłoby w stanie. (…)”

Ciąg dalszy tekstu i źródło: Czwórka w Kultura.Małopolska.pl

***
I jeszcze wyraziste „śnieżne” błota z obrazu „Roztopy” („Rasputitsa”) Aleksieja Sawrasowa. Jaką odrywają tu rolę? Statyczną 😉

985px-Savrasov_rasputitsa

„Roztopy” („Rasputitsa”), 1894 – Aleksiej Sawrasow

>> https://en.wikipedia.org/wiki/Rasputitsa
>> po rosyjsku 

Kubuś Puchatek u Banksy’ego

Kubuś Puchatek złapany w pułapkę… A potem link do znacznej ilości innych dzieł Banksy’ego. Choć mnie jednak męczy moralizm artysty.
Moralizmem piekło jest wybrukowane?
(„Dobrymi chęciami piekło jest wybrukowane” – przysłowie)

Pooh-Bear-Trap-by-Banksy

Pooh Bear Trap (autor: Banksy)

Więcej prac Banksy’ego, pierwotnie umieszczanych na ulicy (street art) >> http://www.stencilrevolution.com/banksy-art-prints/

O miłości i związkach, nowoczesny punkt widzenia

„Sonda o kobietach”
(2012, ale wypowiedzi są z lat 2009-2011) https://www.youtube.com/watch?v=Z8oAQSCAnxA
„Sonda o mężczyznach”
(2014) https://www.youtube.com/watch?v=HM1Gy8DV3Bw (tytuł umieszczony na wideo jest nieprawidłowy)

O filmach: http://www.tvp.pl/…/sonda-o-kobietach-sonda-o-mezc…/19637630

Zapomniana wokalistka – Alicja Eksztajn

Alicja Eksztajn (Ala Eksztajn), urodzona w 1951 roku. Krótka kariera i niewiele informacji.

„ALICJA EKSZTAJN w 1968 roku promowana przez Maćka Kossowskiego – wylansowała piosenkę Mój płacz ukoi wiatr, a później Nie wierz plotkom i W tak wielkim mieszkasz mieście. Wszystkie trzy utwory skomponował dla niej właśnie Maciej Kossowski, a słowa napisał znany poeta-tekściarz, Bogdan Loebl. Alicja Eksztajn współpracowała z zespołem Kanon Rytm i razem śpiewali na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1969 i 1970 roku.”
[informacja ze starej strony Polskich Nagrań]

Ala Eksztajn – Mój płacz ukoi wiatr (TVP 1970)

Inne wideo z tą piosenką >>