Archiwa miesięczne: Sierpień 2015

Wieczory na końcu świata, czyli „Boom!” J. Loseya

Wieczorny obiad nad Morzem Śródziemnym (wyspy Sardynii), kadry i zrzut z filmu „Boom!” (1968) w reż. Josepha Loseya na podstawie sztuki Tennessie Williamsa. Główne role: Elizabeth Taylor, Richard Burton i Noël Coward.

Scenariusz prawie jak tragedia grecka, a wyspa włoska. Królowa wyspy i całego świata, która nie panuje nad własnym życie.  Bogactwo, tajemnica, pożądanie i śmierć… Taki pokrótce jest film. Ale chciałoby się tam być, choćby na jeden wieczór.

boom dinner

Po kolejnym obejrzeniu „Boom!” pokochałam muzykę z filmu autorstwa Johna Barry’ego.

„At times, a movie is art imitating life imitating art. Directed by Joseph Losey from a screenplay by Tennessee Williams, Boom! is a good example; one that deserves to be described in detail.”
/źródło:„BOOM! Joseph Losey Scr: Tennessee Williams”/

1.  Recenzja filmu w NYT z roku 1968
2. „Glamorous Decadence, Bare Architectures: Boom! (1968) by Joseph Losey”
3.  „‚BOOM!’ HIGH CAMP MASTERPIECE STARRING RICHARD BURTON AND ELIZABETH TAYLOR”
4. „Joseph Losey’s Boom! (1968)”
5. „Boom!”
6. „BOOM”
7. „‚Boom!’ (1968), by Joseph Losey”
8.  „Boom! – Joseph Losey”
9.  „Boom! (1968)”
10. Cały film bez napisów w średniej jakości >>
11. Wszystkie tytuły ze ścieżki dźwiękowej filmu
12. Elizabeth Taylor & Richard Burton (ładne fotki)

Równowaga świąt według Belloca

Dzień Wszystkich Świętych (1 listopada) równoważy rok. I stanowi przeciwwagę dla Dnia Wszystkich Głupków (1 kwietnia).
— napisał francusko-angielski pisarz, przedstawiciel katolickiego nurtu w literaturze angielskiej, Hilaire Belloc w swej powieści „The Four Men: a Farrago” (1911).

fourmenfarrago00bel_0152

fourmenfarrago00bel_0151

 

Inne myśli Belloca:

„Ty jesteś moim kotem, a ja jestem twoim człowiekiem.”

„Jedna tylko rzecz na tym świecie różni się od innych. Ma ona osobowość i siłę. Kiedy ktoś ją odkrywa, gwałtowanie kocha lub nienawidzi. To Kościół katolicki. Wewnątrz tego domostwa ludzki duch znajduje swoje schronienie. Poza nim jest noc.”

„Statistics are the triumph of the quantitative method, and the quantitative method is the victory of sterility and death.”

„I have wandered all my life, and I have also traveled; the difference between the two being this, that we wander for distraction, but we travel for fulfillment.”

„Loss and Possession, Death and Life are one.
There falls no shadow where there shines no sun.”

„Obdarzony ciętym humorem i magnetyczną osobowością, uwielbiał wykładać, przekonywać, spierać się. Jak napisał jeden z jego biografów, czuł się w świecie jak w domu, ale zarazem doskonale wiedział, że czuć się tutaj jak w domu to złudzenie. (…) Za życia przyczynił się do licznych konwersji [na katolicyzm] wpływowych Brytyjczyków, między innymi G.K. Chestertona.”

Tak o autorze napisał ks. Tomasz Jaklewicz  w tekście  „Katolik Belloc” (z którego też pochodzi cytat o katolicyzmie).

„Z wykształcenia był historykiem. Zaprzyjaźniony z Gilbertem Chestertonem, z którym wspólnie publikował i występował przeciwko m.in. George’owi Bernardowi Shawowi i Herbertowi Wellsowi. Był krytycznie nastawiony do idei zarówno kapitalistycznych, jak i socjalistycznych, odrodzenie współczesnego mu społeczeństwa widział w powrocie do katolicyzmu i myśli średniowiecznej. Był jednym z twórców dystrybucjonizmu.” /z Wikipedii/

***
Pisał również utwory dla dzieci. Np. „A Moral Alphabet” (1899) >> książka online
Żałobę po wcześnie zmarłej żonie nosił od końca życia.
Zdecydowanie był człowiekiem z piękniejszej epoki; poprzez całokształt swojego życia, poglądów, twórczości, jak i przez swoją wiarę. Wiarę, której teraz nam brakuje.

Polska klasa polityczna?

Rdzeń współczesnej polskiej klasy politycznej?

„Pan jesteś karierowiczem o chłopskim sprycie i pożądaniu rzeczy drobnych.”

– mówi jeden z bohaterów powieści „Wspólny pokój” Zbigniewa Uniłowskiego z 1932 roku. https://youtu.be/quCqXJWmrMI?t=45m46s

A Rafał Kalukin w 2014 roku, po aferze taśmowej, napisał w „Newsweeku”:

„Starej inteligencji już nie ma, wymarła. A wraz z nią inteligencki etos bezinteresownej służby na rzecz dobra wspólnego. Jej miejsce zajęła długo wyczekiwana klasa średnia. Nieźle już wykształcona i całkiem kompetentna. Tyle że egoistyczna, krzątająca się wokół własnych interesów. To z niej rekrutują się przedstawiciele nowej elity politycznej. Obce są im zarówno stare inteligenckie etosy, jak i te całkiem niedawne, w których bogactwo bywało źródłem prestiżu, o ile nie pochodziło z działalności publicznej.”

– źródło: „Jak i dlaczego zdegenerowała się polska inteligencja”

polska_klasa_polityczna

Rys. Andrzej Krauze / źródło

Wspólny pokój, interpretacja Hasa i Antczaka

„Wspólny pokój” powieść Zbigniewa Uniłowskiego z 1932 roku została sfilmowana przez Wojciecha Jerzego Hasa w 1959. Istnieje też wersja Teatru Telewizji w reżyserii Jerzego Antczaka z roku 1964.

Powieść jest również jednym z trzech dzieł Uniłowskiego, na których oparty został serial „Życie Kamila Kuranta” z 1982 roku.

„Wspólny pokój” J. Antczaka (1964), spektakl telewizyjny

„Wspólny pokój” W. J. Hasa (1959), film (w częściach)

Z mojego Facebooka, 26. VII. – 23. VIII. 2015.

Kiedy nie mogłam pisać, wstawiłam na Facebook parę krótkich wpisów i udostępnień. Najważniejsze z nich:

***

***

***

***

***

***