Wiersz o zimie

Śnieg. Mróz. Szron.
Krystaliczność. Lodowatość.
Czystość. Ostrość.
Przestrzeń. Pustka. Spokój.

Skwantyfikowane. W określonych proporcjach.
Momentami podniesione do kwadratu.
Ostrokątne.
Trójwymiarowe.
Spersonalizowane.

powierzchnia lodu, foto

Reklamy

5 thoughts on “Wiersz o zimie

  1. veroniso

    Zima mnie urzeka, ale niepokoi kiedy chodzi bez białej sukienki. Mróz już nie maluje kunsztownych bukietów na szybach (bo plastikowe), ale przenika ciepłe myśli, nastroje. Lecz wszechogarniająca biel stworzona z misternie kształtowanych drobinek wody – zachwyca, wywołuje podziw nad fenomenem natury, uwalnia z prozaiczności i gburowatych komentarzy na temat życia, świata. Czuję się wybranym pyłkiem kosmosu, jego oczami… Natura nie ma liczb, nie mnoży, nie logarytmuje, nie podnosi do kwadratu… . Księżyc wyznacza czas i chodzi bez zegarka. Ptaki nie czytają prognoz i na termometrze się nie znają, a większość z nich dzielnie przetrzymuje i radośnie wita wiosnę.
    Wszystkiego miłego na oczekiwanie ciepełka.

    Polubienie

    Odpowiedz
  2. veroniso

    Ps. ale wiersz skondensowanym , krystalicznym dreszczem , przebiega po plecach …. i w Twoich dłoniach widzę całą zimę.
    ps.,ps. tak się rozpisałam wyżej, że najważniejsze mi umknęło.

    Polubienie

    Odpowiedz
  3. Moon Autor wpisu

    To właściwie nie wiersz, to „wzór” na wiersz. Bo napisać doskonale o zimie bardzo trudno.

    Dziękuję za życzenia. Nawzajem 🙂

    Polubienie

    Odpowiedz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s