Granice ekshibicjonizmu

Nie da się opisać dnia śmierci bliskiej osoby. Choć może ułatwiłoby to pewne sprawy… Cokolwiek się ułoży, będzie to patetyczne, idiotyczne, żałosne. W żaden sposób nie odda tamtych chwil, będzie je deformowało. Tego rodzaju wspomnienia są tak naładowane emocjami, że ubieranie ich w słowa odbiera im ich moc. A nie można zabijać takich wspomnień. Powinny pozostać gdzieś tam w umyśle, jako jedna z podstaw tożsamości.

Poniekąd jest to również jedna z tych rzeczy, jakich raczej nie powinno się opisywać się na blogach. Tak jak nie powinno się opisywać wszelkich intymnych historii: pożycie, choroby, śmierć. No, ale jak nie opisywać swojego pożycia? Na tym „stoi” wiele popularnych blogów. Choroby także, jak najbardziej. Nawet te zupełnie niesmaczne dla czytelnika  objawy. Pisanie o śmierci wydawałoby mi się jeszcze jakoś usprawiedliwione. Jednak są tacy, którzy uznają, że to właśnie jest ta najbardziej intymna sprawa.

J. S. Bach – Partita nr 6, e-moll, część 1/3, Glenn Gould

Advertisements

59 thoughts on “Granice ekshibicjonizmu

  1. foma

    Intymna czy samotna?

    Słowa, które napisano dla mnie z tej smutnej okazji. Nie wszystko trzeba powiedzieć samemu…

    Przerwane w połowie, w pół słowa,
    Stopklatka, utrwalone zdjęcie.
    Przelotnie, pobieżnie przejściowo,
    Wręcz ciche przez życie przemknięcie.
    Te słowa nie padły bo wtedy
    Innymi sprawami zajęci,
    Na zawsze już będą nam schedą,
    Wyryte są w skale pamięci.
    I cisza. Jak wosk topniejąca,
    Jazgotem codziennym wyparta,
    Przelotnie, pobieżnie, niechcący,
    Jak kartka z notesu wydarta.
    Boleśnie, dręcząco, nerwowo,
    W wir życia nurzamy się znowu,
    Lecz chwila ta, cisza, te słowa…
    I skała pamięci jak nowa…
    Od wschodu do zachodu słońca,
    To cykl dla nas wszystkich jednaki,
    Przelotnie, przejściowo siadamy
    Na skałach pamięci jak ptaki.

    [zeen]

    ps. dzięki za Goulda

    Lubię to

    Odpowiedz
  2. Babka z Gdyni

    „Przelotnie,przejściowo siadamy
    na skałach pamięci, jak ptaki.”
    Dzięki Obojgu, choć serce zmarło… na kolejne..długo.
    Wyczytałam w wierszu też i taki fragment :
    „Te słowa nie padły, bo wtedy
    Innymi sprawami zajęci…”
    To moje tragiczne doświadczenie, a dosłownie mówiąc: nie mogłam przy konaniu trzymać Jego za rękę – wtedy tej ręki potrzebowała Matka, która mi dała życie”. Ciekawe życie.
    „Nie bój się, obiecałam Ojcu,- kiedy ta chwila nadejdzie, będę Cię trzymałam za rękę”. Uśmiechnął się ostatni do mnie raz. A ja nie dotrzymałam obietnicy.!!
    Kilka godzin później bezmyślne pielęgniarki, wiedząc że kona – nie wpuściły mnie do Niego.
    Nie dotrzymałam obietnicy i nadal czuję się winna!!
    Na większy sieciowy ekshibicjonizm mnie nie stać.
    Może potem.. wiersz, który Moon ma.

    Lubię to

    Odpowiedz
  3. Moon Autor wpisu

    foma napisał:
    „Intymna czy samotna?”
    Sama nie wiem… Zależy chyba od punktu widzenia.

    Najtrudniej znosi się śmierci nagłe, do których nikt nie zdążył się przygotować.

    Lubię to

    Odpowiedz
  4. Babka z Gdyni

    To prawda Moon, a wtedy szok nas znieczula.Ból przychodzi znacznie później i bywa trwa już do końca naszych dni.
    Nie bardzo mam przekonanie, że czas leczy rany.
    I choć to nieracjonalne, nielogiczne, może nawet i okrutne- przechodząc koło jakiegoś „łajdackiego” osobnika łapię się na tem, że chciałabym zapytać: „czemu ty żyjesz, a Oni odeszli?”
    Rzecz jasna inaczej odbieramy śmierć Kochanych Naszych Starców, bo czas ich się dokonał.Stworzyli coś wielkiego, czy też tylko dali nam nasze dzieciństwo spokojne, młodość radosną i przekazali swoje wartości.
    Śmierć młodego człowieka u progu życia i śmierć dziecka – odbieram jako najbardziej ” niesprawiedliwą.”

    Dla Ukochanych

    „Jeśli w ostatnią sądu godzinę
    Bóg każdą moją przypomni winę
    I sprawiedliwą zechce dać karę,
    Za brak nadziei,za słabą wiarę,
    Za dobre chęci spełzłe na niczym,
    Za próżne dobrych uczynków ręce,
    Za mylne ścieżki w świecie zwodniczym,
    Za podźwięk skargi w każdej piosence
    Za źle użyte zdolności moje,
    Za marne troski i niepokoje,
    Za wszystkie błędy,za wszystkie grzechy-
    Jeśli mnie z gniewnej wyroków szali
    Do piekła strąci-to z piekieł proga
    Jeszcze wyżebrzę litość od Boga,
    Bo powiem- żeście wy mnie kochali.

    (Narcyza Żmichowska)

    Lubię to

    Odpowiedz
  5. Moon Autor wpisu

    Czas często pogłębia rany.
    Wszystko zależy od konstrukcji psychicznej danego człowieka i jego sytuacji życiowej, czyli od neurotransmiterów 😐

    Lubię to

    Odpowiedz
  6. Babka z Gdyni

    Neurotransmitery Moon? Bardzo mądre słowo.
    Najbardziej mnie dotyka zawsze (bo to chyba ważne jest, jak otoczenie przyjmuje czyjąś rozpacz, czy choćby tylko zadawniony smutek). Bywają w takich chwilach sytuacje wręcz jak z komedii – horroru.
    Nie lubię podążać za konduktem, słyszę wtedy wszystkie ploty z okolicy (znajomi się spotkali po dłuższym czasie).
    Komentarze o drogim zmarłym, pijani grabarze i niedouczony klecha, który nawet nie potrafi wyklepać tekstów ze swego „podręcznika”.
    Nigdy nie jest tak, jak sobie to człowiek „zaplanował”.
    Poza jednym chwalebnym wyjątkiem: pewien nasz znajomy, człek o ogromnym poczuciu humoru, wielce dla naszego miasta zasłużony – zadrwił pośmiertnie z nas wszystkich.
    Ledwo kondukt ruszył spod kaplicy, z karawanu odezwały się skoczne melodie z „Greka Zorby”, co poderwało innych do tanecznego kroku.
    Naturalnie – wdowa zaakceptowała pomysł ukochanego.

    Lubię to

    Odpowiedz
  7. Moon Autor wpisu

    Neurotransmitery, czyli to, czym jest „zawalony” Twój mózg.

    Pogrzeby w obrządku katolickim są w Polsce denerwujące. Nie tylko grabarz, ale i ci z zakładu pogrzebowego…

    Lubię to

    Odpowiedz
  8. Moon Autor wpisu

    Przyjdzie niestety czas, że zaczną umierać częściej… Jeśli się ma wielu znajomych.

    A Gould umarł zdecydowanie za wcześnie, w wieku 50 lat.

    Lubię to

    Odpowiedz
  9. foma

    To fuga z tekstem napisana przez Goulda kiedyś tam. Ze wszystkimi regułami sztuki, ale pojawiający się temat, przetworzenia itd podkreślone są jeszcze stosownymi fragmentami tekstu.
    Tutaj można znaleźć tekst i coś więcej o So you want to write a fugue

    Lubię to

    Odpowiedz
  10. Moon Autor wpisu

    Przejrzałam ten angielski tekst. Jest tam jakiś rodzaj porządku…
    Muzyka się niestety nie pojawiła na razie.

    P.S.
    A Twój link nie działa.

    Lubię to

    Odpowiedz
  11. Babka z Gdyni

    Witaj Moon po raz kolejny dzisiaj. U mnie śpiewają fugę!

    Zainstalowałam nową klawiaturę, więc niewykluczone błędy nim się przyzwyczaję.
    Przepraszam Oboje za zbyt otwarte wynurzenia, ale Twój post zbyt mnie rozkleił.
    Powinnam była, kolejny raz skorzystać z porad MR. Fomy.
    Może mnie usprawiedliwi fakt, że w sieci bywają bardziej szokujące objawy ekshibicjonizmu..?
    Pozdrawiam Oboje;-)

    Lubię to

    Odpowiedz
  12. Moon Autor wpisu

    Powoli mi się odtwarza ta fuga… Piękny utwór, mimo że nie lubię szczególnie opery, w przeciwieństwie do instrumentalnej muzyki klasycznej.

    Babko, mnie całe życie coś rozkleja… Literatura, filmy, czasem malarstwo, ale najbardziej chyba muzyka.

    Pozdrawiam 🙂

    Lubię to

    Odpowiedz
  13. Babka z Gdyni

    Moon. Przywołałaś najtrudniejsze chwile, ale to czasem potrzebne, by nabrać dystansu do innych spraw, które przed nami. Mnie akurat malarstwo najmniej rozkleja, uważam, że to wynik mojego skażenia zawodowego.
    Zawodowy muzyk, nawet najbardziej oddany swojej profesji prawdopodobnie ma tę samą przywarę.
    Muzykę kocham, kiedyś pisałam, ale jak w jednym domu zbiorą się takie dwie „przeciwności” – bywa różnie.
    Zazwyczaj ta druga pacykuje sobie milcząco pod muzykę tej pierwszej.
    Przyznam, że najlepiej mi się pracowało w nocy pod muzykę (radio, taśmy, kasety). Teraz sieć wyparła sztukę, ale też nabywam innych umiejętności ..np.klakiera.
    Na szczęście, profesji – nigdy nie za wiele, zwłaszcza w tak trudnych czasach, kiedy ludzie zmieniają zawody, aby utrzymać się na powierzchni.
    Nawet nie zgadniesz, czym chciałam być we wczesnych latach podstawówki: Divą operową!
    Ale jak to powiadają – na szczęście Bóg uchował, zatem wykonanie arii Elviry z Don Giovanniego w moim wydaniu Ci nie grozi.!! Żałuj, mogłoby być ciekawie! Znam na pamięć, tylko przez szacunek dla cudzych uszu – nie śpiewam. Dobranoc;-)

    Lubię to

    Odpowiedz
  14. Moon Autor wpisu

    Nie znam Don Giovanniego, a raczej znam, ale nie pamiętam w tej chwili.

    Gdy widzę operę w TV, zaraz wyłączam, mimo że kocham muzykę klasyczną…

    Dobranoc 🙂

    Lubię to

    Odpowiedz
  15. Babka z Gdyni

    Pewnie z telewizorem ok, ale coraz w nim gorzej z programami.Tęsknię za Teatrem Telewizji, Kabaretem Starszych Panów, programami Gruzy, za wszystkim co bezpowrotnie odeszło. Zabrzmi, jak przechwałka, ale mamy lub mieliśmy na Wybrzeżu ogromny potencjał aktorski i reżyserski: Gruza, Fedorowicz, Kobiela, Cybulski, teatrzyki „Co to?”,czy „To tu. „Tylko Zosię Czerwińską widuję czasem z jakimś serialu, ku mojej radości ze sznauzerem u boku (pozdrawiam 😉 Panią i pieska!)
    Wszystko to było na żywo, namacalne, znaliśmy się i niejedną letnią nocą przebalowaliśmy w „Spatifie” sopockim ,lub Grand Hotelu, a dyskusje o zupełnie innej atmosferze- kończyły się bladym świtem po kilku drinkach wypitych w ostatniej otwartej „Mordowni”. Potem-wracało się piechotą do Gdyni, często brzegiem morza, po drodze sypiąc kwiatki zerwane na klifie.Eh, wspomnienia, wspomnienia…

    Lubię to

    Odpowiedz
  16. Babka z Gdyni

    Szczególnie utkwiła mi w pamięci scena kręcona na plaży, gdzie Bobek Kobiela przechadzał się z nartami na plecach w 30 st upale.
    Żalił się, że największa trudność sprawiało Mu wciąganie dość już pokaźnego brzuszka, kiedy mijał po drodze dziewczyny. Uff – wzdychał potem z ulgą.
    Miał przy tem tę wspaniałą vis comica nie skażoną nawet cieniem uśmiechu.
    Odszedł, jak Jego przyjaciel Zbyszek – zbyt wcześnie….

    P.S.
    Komisarza odwiedzę na Jego blogu,jeśli będzie przyzwolenie.Gorzej z komentarzem, bo tylko Moon i moja dziewczyna z wyspy – mają u mnie abonament na przyklaskiwanie. 😉

    Lubię to

    Odpowiedz
  17. Babka z Gdyni

    @Komisarzu -Wielkie dzięki, nie chciałabym popełnić jakiejś niestosowności.I tak już narozrabiałam u Moon.;-)

    @Moon i co ja mam z Tobą począć? Stale stoisz na straconej pozycji!Masz tylko jednego „klakiera „(, bo w dodatku Adiemu padł system) czyli mnie, a szalejąca konkurencja ma ich na kopy.Jak ja Ci mam pomóc?Pozdrawiam:-)

    Lubię to

    Odpowiedz
  18. foma

    A czy potrzebna jest klaka? Fajnie być na stałe w pierwszej setce, pięćdziesiątce, dziesiątce (niepotrzebne skreślić), ale czy tylko o popularność chodzi? Jednym pewnie właśnie o to, innym, żeby się wypisać, nie ważne czy ktoś czyta, czy komentuje. A jeszcze innym coś pośrodku…
    Hm, IMHO miło, jak dostrzegam zainteresowanie swoim kącikiem, ale w masówce się nie widzę.

    Babko, już miałem okazję przechować kogoś w okresie przedwłasnoblogowym (tzn. udostępniać mury komisariatu na potrzeby publikowania numerów zerowych, czyli pisanie przed wykluciem się wizji całości), dlatego rozrabianie mi nie straszne. Mam wolnego elektrona, któremu na wszystko pozwalam, bo to druh we wspólnych bojach sprawdzony. Ale nie mam zamiaru uprawiać prywaty u Moon, zatem tym drobnym wtrętem ucinam temat komisariatu. Jak kto chce wejść i sprawdzić, to zawsze może klinknąć w nicka. Ot, blogowy standard.

    Lubię to

    Odpowiedz
  19. Moon Autor wpisu

    @foma
    Z telewizorem wszystko dobrze, ale ja nie lubię tych tenorów i sopranów…

    Spodobała mi się jednak kiedyś opera dwudziestowieczna, a mianowicie „Wozzeck” Berga…

    Lubię to

    Odpowiedz
  20. Babka z Gdyni

    Komisarzu, dzięki nie omieszkam skorzystać i poczytać.
    Zgadza się!
    Nic paskudniejszego niż prywata na cudzym blogu, bo po prostu robi się nie na temat, albo załatwia prywatne interesa niekoniecznie strawne dla innych czytających.
    Ale już ( bez prywaty) muszę uprzedzić, zarówno Moon 🙂 , jak i komisarza, że przeszłość mam kryminalną i komisariat to jest to, co widziałam od wewnątrz dwa razy.
    Hhhe, ale Wam się gość trafił.
    1. zamknęli mnie, bo mój pies zrobił „be” na trawniku w 22 lipca, nie chciałam płacić i pokłóciłam się z sierżantem czy coś w tym stylu.
    Było bardzo miło, siedziałam z panienkami lekkiej konduity na wzorcowym komisariacie,pies też, póki nie przyszlo wybawienie.
    2. w dzień stanu wojennego z nadgorliwości pojechałam o 6 rano oddać w depozyt broń myśliwską i ok. 50 kg amunicji, ale z wrażenia nie wzięłam dokumentów.
    Jak wyżej ten sam zaprzyjaźniony „dołek” – do chwili wybawienia.

    Nie znaczy to, że zamierzam stroić się w piórka kombatanckie, brzydzi mnie to okropnie, bo jeśli wierzyć statystykom – co drugi ówczesny osesek dziś jest kombatantem.

    Lubię to

    Odpowiedz
  21. Babka z Gdyni

    MOON- popiszę mojej dziewczynie z wyspy na bloga i odezwę się jeszcze.
    „Wozzeck” był świetny!Do tego miał wspaniały plakat, jeśli się nie mylę Lenicy.
    Szkoda, że świat na, aż tak daleko poszedł z komputeryzacją,że polska sztuka plakatu – upadła. Mieliśmy najlepszych grafików na świecie!!
    „Ale to już było.. i nie wróci więcej..”

    Lubię to

    Odpowiedz
  22. Moon Autor wpisu

    Rzeczywiście chyba wolę śpiewające basy i barytony… Np. Adam Zwierz, śpiewak, którego pamiętam z dzieciństwa.

    Nie lubię opery, ani wokalnie, ani wizualnie… Warstwa instrumentalna może pozostać.

    Lubię to

    Odpowiedz
  23. Babka z Gdyni

    Moon pod postem nr 26 bardzo trafna uwaga- niekoniecznie popularnośc i kolejna dziesiątka.
    Pisałam Ci juz o tem.To niezdrowa rywalizacja nakręcająca
    spiralę niechęci, inwektyw i co tam sobie kto w głowie uroi.
    Moim zdaniem wiele osób nie czyta nawet dokładnie cudzych postów i wiele jest nieporozumień z tego powodu.

    Na szczęście piszesz bardzo czytelnie, konkretnie i rzeczowo, czego Ci bezzawistnie zazdroszczę.
    Bezzawistnie – podkreślam!!
    Jeśli w końcu wysiedzę własnego bloga, co nie znaczy,że Cię opuszczę, chciałabym by był to blog moich ciekawych wspomnień, wspomnień o wspaniałych nieobecnych, o których miałam szczęście się choćby otrzeć, o moich przygodach. Coś w rodzaju pamiętnika bez chronologii.
    Sieć daje tę możliwośc bez poszukiwania utęsknionego wydawcy. (nb, jak się rychło nie odezwie, to go skreślę!)
    Ale też marzy mi się blog gości specjalnych i nie ukrywam
    że zamierzam wszystkich zapraszać. Na razie!;-)

    Lubię to

    Odpowiedz
  24. Babka z Gdyni

    Moon ciekawostka! Tam w Twojej okolicy – moi krewni zadoptowali małego chłopca. Rychło się okazało, że ma absolutny słuch i wspaniały głos. Po zasadniczej szkole zawodowej i wojsku – zrobił maturę i dostał się na Akademię Muz. w Gdańsku, gdzie skończył wydział wokalny u Prof. Z. Janukowicz.
    Byl pierwszym tenorem w Szczecinie.
    Ciekawe, ze zarówno jako dzieciak, podrostek, nastolatek
    konsekwentnie podążal za głosem powołania i to wyprocentowało. Wspaniały rewanż losu- odebrał chłopcu rodziców, ale dał talent i ten talent został wspaniale wykorzystany.

    Lubię to

    Odpowiedz
  25. Moon Autor wpisu

    To miłe, że zajrzałeś… 🙂
    I tylko dlatego zadbałam o wypozycjonowanie mojego bloga… Nie dla próżności.

    Nie nauczono mnie gry na żadnym instrumencie, a do rysowania mam zupełnie „krzywe ręce”.

    Lubię to

    Odpowiedz
  26. foma

    Szydełkowanie…?
    O botd trudno; potd – zdecydowanie łatwiejsze. Ja nie dbam, choć zaglądam do notowań czasem. Samo przyszło, że czasem mignę…

    Lubię to

    Odpowiedz
  27. Moon Autor wpisu

    O, tak… Umiem szydełkować :). Nawet nieźle mi wychodziło, gdy spróbowałam ostatnio po dwudziestoletniej przerwie… Na drutach też umiem, ale dość wolno.

    Ja ostatnio nawet lepiej stoję w botd niż w potd, ale to dzięki Google i innym wyszukiwarkom.

    Lubię to

    Odpowiedz
  28. Moon Autor wpisu

    U mnie pojawia się cała masa rzeczy, ostatnio najczęściej:
    mężczyzna urodził dziecko
    wampiry
    torrenty

    I wiele związanych ze związkami międzyludzkimi, życiem seksualnym, opowiadaniami i wierszami.

    Lubię to

    Odpowiedz
  29. Moon Autor wpisu

    Tak, a na wampiry panuje od kilku-kilkunastu lat jakaś niezrozumiała dla mnie moda… Ma to chyba związek ze stylem „gothic” i innymi tego typu dziwactwami.

    Lubię to

    Odpowiedz
  30. Moon Autor wpisu

    Nie znam się na „gothic” w grafice, ale to najczęściej kicz niż sztuka, czy muzyce „gothic rock”…
    A w ogóle za stara jestem na „gothic”… Ale lubię ten styl w architekturze.

    „Mnie skusiła fraza i dyscyplina krótkiej, acz pełnej wypowiedzi”
    Co masz na myśli?

    Lubię to

    Odpowiedz
  31. foma

    Nie ma to jak motywacja pukająca do drzwi… Ale przynajmniej częstotliwość nie pozwala o sobie zapomnieć.
    A propos architektury – gotyk czy neogotyk? Albo i jedno i drugie?

    Lubię to

    Odpowiedz
  32. Moon Autor wpisu

    Ten prawdziwy gotyk. Stare katedry, kościoły i siedziby ludzkie.
    Neogotyk mniej zachwyca, sztuczny styl, ale bywa ładny. Byłam kiedyś w protestanckim „kościółku”, neogotyckim chyba.

    Lubię to

    Odpowiedz
  33. Moon Autor wpisu

    Nie znam Górnego Śląska, Dolnego też…

    Tu na Żuławach – styl niemiecki i holenderski. A w Gdańsku, to różnie. Mieszkałam na gdańskiej Starówce dwa lata, ale nie umiem powiedzieć, co tam dominuje… Chyba renesans 😕

    Lubię to

    Odpowiedz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s